Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książki dla młodzieży. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książki dla młodzieży. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 18 października 2021

Przeczytaj, polecam: Robert Beatty. Willa dziewczyna z lasu.

 

 Robert Beatty. 

Willa dziewczyna z lasu

 

 

Opowieść Roberta Beatty`ego to historia dziewczyny, która po stracie rodziców wychowuje się pod opieką babci. Obie kobiety mają niesamowitą moc, która pochodzi z pierwotnych czasów i łączy się z naturą. Mieszkają, wraz z innymi członkami plemienia w Głuchej Jamie, którą zarządza bezwzględny padaran. Na rozkaz władcy, Willa trudni się złodziejstwem. Tak jak inne dzieci ma za zadanie zakradać się na zewnątrz Głuchej Jamy i przynosić zdobyte łupy padaranowi.

Pewnego razu Willa zakrada się dalej, niż pozwalają plemienne zasady – do ludzkiego domu. Wszystko po to, by udowodnić swoją odwagę oraz z ciekawości. Tam zostaje postrzelona, przez co nie wraca na czas do domu. Tym samym, uruchamia lawinę zdarzeń, które doprowadzają ją do końca, którego nikt się nie spodziewał.

Co ma ta historia wspólnego, z  filmem Księżniczka Mononoke? O wiele więcej, niż okładkę przedstawiającą dziewczynę z wilkiem. Bowiem mamy tu bohaterkę, która pochodzi z lasu, jest związana z naturą i broni jej. Przekaz ekologiczny w książce Willa, dziewczyna z lasu jest niezwykle istotny. Willa i bohaterka filmu mają wspólny cel – obronę lasu przed wycięciem. Wspólny element to tez relacja z mężczyzną. W obu opowieściach, to płeć piękna otacza tarczą ochronną męskiego bohatera.

Willa, dziewczyna z lasu – książka dla dzieci z wartościami

Książka Roberta Beatty`ego należy do tych, które uczą. „Bądź tym, kim chcesz”, „możesz wszystko”, „czasami warto zniszczyć coś, by móc zbudować coś nowego”, „stary porządek musi runąć”, „poświęcenie się dla rodziny, przyjaciół i szczytnych celów jest najważniejsze” – to wartości, które wybijają się na pierwszy plan w trakcie lektury. Część z nich jest przedstawiona w trochę infantylny sposób, ale, jak to mówi młodzież, „daje radę”.

Właśnie ta infantylność oraz niektóre elementy linii fabularnej opowieści wzbudziły w moim umyśle odczucie czytania historii rodem z bajek Disney`a. W połowie lektury wpisałem w internetowej wyszukiwarce imię i nazwisko autora i okazało się, że Robert Beatty  jest związany z ową korporacją. Co więcej, w podziękowaniach, deklaruje swą dumę z przynależności do Disney Hyperion. Nic dziwnego, że Willa, dziewczyna z lasu jest disneyowska.

Czy to szkodzi opowieści? Akurat tej nie.

Disney, moim zdaniem, tworzył świetne opowieści, z których ostatnie to animacje Król Lew oraz Mulan. Prawie wszystkie późniejsze  są przekombinowane. Prawie, bo Kraina Lodu oraz Willa, dziewczyna z lasu pokazują, że w korporacja czasami potrafi zatrudnić ludzi, którzy potrafią wymyśleć historię, która porusza wyobraźnię i rozbudza wrażliwość.

Willa, dziewczyna z lasu – ocena

Brak możliwości oderwania się od lektury dużych fragmentów książki, edukacyjny charakter, ciekawie zbudowani bohaterowie – to one pozwalają mi dać Willi, dziewczynie z lasu najwyższą ocenę. Pół punktu odejmuję za wspomnianą infantylność.


Robert Beatty, Willa, dziewczyna z lasu, Wydawnictwo Literackie, 2021


                                                            /  http://www.bazgrolek.pl/willa-dziewczyna-z-lasu/


https://www.youtube.com/watch?v=bg8erPPYJAU

czwartek, 17 grudnia 2020

Przeczytaj, polecam. Buntowniczka

Marta Fox. Buntowniczka


 Iza Buntowniczka to ciąg dalszy pamiętnika Izy Anoreczki. Teraz, gdy przekonała już do siebie kolegów z klasy, ma odwagę decydować o swoim, prawie dorosłym życiu. Iza już rozumie, że ambicje jej mamy nie są jej ambicjami. Czy ma na tyle siły, by porzucić złotą klatkę? I jaką rolę w tym odegra Borys?



"Jeszcze pół roku temu byłam pewna, że muszę zwyciężyć, zaimponować, wygrać, odnieść sukces, bo dzięki temu zjednam sobie przyjaciół. Wystarczyło nie szczerzyć zębów, nie podstawiać nóg, być sobą. Myślę, że Borys przełamał lody. Nazywając mnie Anoreczką, sprawił, że zaczęłam należeć do klasowej społeczności. Łatwiej przyjąć do swojego grona Anoreczkę, niż Wredniarę."

                                                                                                                        /lubimyczytac.pl/

Przeczytaj, polecam: Anoreczka

 

Matra Fox. Anoreczka


Książka o dobrej dziewczynie, która zrobiła wiele, by zapracować sobie na etykietkę "wredniary".           Jest nielubiana w liceum, do którego chodzi wraz z grupą uczniów jeszcze z klasy gimnazjalnej. Uparta, ambitna, marzy o zrobieniu kariery w świecie mody. Ma ku temu predyspozycje, ponieważ jest wysoka, bardzo szczupła i ładna. Jej ambicje podsyca matka, w sukcesie córki upatrująca szansę             i dla siebie. Iza poznaje świat bezwzględnego biznesu. Poznaje, czym jest praca ponad siły, dyscyplina w zachowaniu ostrej diety, czym umiejętność godzenia się na niechciane zaloty mężczyzn, dyktujących warunki w świecie blichtru i reklamy. Mieszka w komfortowych warunkach, przez jeden tydzień            z matką, przez z drugi z ojcem i jego drugą żoną. Zdarzają się sytuacje, kiedy budzi się w nocy i nie wie, gdzie jest. Kreowana na gwiazdę, odsuwana od rówieśników, zarabiająca pieniądze, nawet się nie zorientowała, kiedy stała się manekinem. Iza, zwana w klasie Anoreczką, zaczyna pisać tradycyjny dziennik w chwili, kiedy nie radzi sobie ani z emocjami, ani z natłokiem obowiązków.

                                                                                                             /lubimyczytac.pl/

poniedziałek, 23 listopada 2020

Przeczytaj, polecam: Ja z nadwagą

 Julia Bell. Ja z nadwagą

 


„Julia Bell przedstawia w swojej książce przerażające świadectwo walki nastolatki z samą sobą, ze swoim ciałem, z pokusami po to, by móc sprostać wymaganiom matki, która od wczesnej młodości była na diecie.

Karmen poznajemy pod koniec jej pobytu w mieście, które znała od zawsze; wtedy dziewczyna jest praktycznie uzależniona od słodyczy, często stołuje się w fast-foodach, najczęściej wolny czas spędza na grze "w wyścigi" ze swoim przybranym ojcem i... jest szczęśliwa. W nowym mieście zaczyna odczuwać to, że nie jest idealna, a fakt, że matka przekonuje ją do odchudzania, nie polepsza sprawy. Karmen rozpoczyna zabójczą dietę, zmusza się do wymiotów, pragnienie bycia perfekcyjną zagłusza potrzeby organizmu...

Nie można powiedzieć, by zakończenie książki było tak do końca szczęśliwe, jak jest w hollywoodzkich filmach, ale ma swój morał. "Ja z nadwagą" czytałam z rosnącym przerażeniem, zdziwieniem (bo jak to tak, co to za matka) czy współczuciem. Lektura ta jeszcze bardziej utwierdziła mnie w przekonaniu, jak straszna może być ta choroba, ale też jak łatwo można na nią zapaść. „

                                                                                     
                                                                                                               /biblionetka.pl/

Przeczytaj, polecam: Kłopoty z mamą

 Plaisted Caroline. Kłopoty z mamą

 


"Hannah sądzi, że wszystko wróciło do normy. Mama pogodziła się z odejściem taty, a nawet poznała kogoś interesującego. Do tego ma ciekawą pracę w redakcji czasopisma. Może tylko te weekendy z tatą i jego nową dziewczyną, Sally, są dla Hannah trochę męczące. Jednak ogrom pracy przed egzaminami końcowymi, do tego praca w supermarkecie, gdzie pracuje też ten przystojny Josh, i czas spędzony z Kim, najlepszą przyjaciółką na świecie, pozwalają Hannah szybko zapomnieć o gorszych stronach życia. Do czasu. A raczej do podsłuchania rozmowy telefonicznej mamy, z której wynika, że mama jest poważnie chora! I co teraz? Dojrzałość życiowa Hannah zostanie wystawiona na ciężką próbę.                Jak sama mówi: „To mamy miały się opiekować swoimi dziećmi, a nie odwrotnie...”.

                                                                                                                          / opis z okładki/

poniedziałek, 9 listopada 2020

Przeczytaj, polecam: Pościg za czarną hondą.

 Kazimierz Szymeczko, Pościg za czarną hondą

 

Książka ta adresowana jest do starszych dzieci i młodzieży. Autor zręcznie łączy wątek przygodowo-kryminalny z historią. Poniżej załączamy opinię prof. Joanny Papuzińskiej.

"W powieści tej spotykamy trójkę sympatycznych bohaterów, każdy z nich reprezentuje inne pasje życiowe. Łączy ich wszakże wspólna ława szkolna, a także wspólne wysiłki aby rozwikłać podejrzaną sprawę.

Ale najważniejszym bohaterem tej książki jest Śląsk – ten najbardziej zdumiewający region naszej ojczyzny, fascynujący swą historią, krajobrazem, obyczajami, co też autor prezentuje nam z prawdziwym talentem i miłością. Okazuje się, że koloryt lokalny Rudy Śląskiej, Halemby czy Kłodnicy, niezliczonych osad bez początku i końca, bez centrum i peryferii może być nieskończonym źródłem wciąż nowych, literackich inspiracji; ale też szalonych eskapad, podczas których niejedno może się przydarzyć." 

  Czytałam z zapartym tchem i choć po drodze czasem zdarzyło mi się zapomnieć, że mam do czynienia z "kryminałem" w niczym nie umniejszyło to mojej ciekawości".                                                                                    

wtorek, 28 kwietnia 2020

Przeczytaj, polecam: Pamiętnik narkomanki


Barbara Rosiek. Pamiętnik narkomanki



/www.empik.com/

"Pamiętnik narkomanki powstał z autentycznych zapisków, prowadzonych latami. Barbara Rosiek porusza w swej książki wiele problemów. Pisze o braku akceptacji ze strony otoczenia, o niewyobrażalnej wręcz samotności, walce ze szkołą, policją. Doprowadziło to główną bohaterkę do narkomanii. Postać Basi pokazuje, jak bardzo słaby staje się człowiek uzależniony. By zdobyć towar, gotowy jest niemalże na wszystko. Narkotyki doprowadziły Basię na samo dno. Tam, gdzie kończy się człowieczeństwo. Basia przez lata tkwiła w letargu."   /www.granice.pl/


"Pamiętnik narkomanki" jest przejmującym, pełnym drastycznych scen zapisem prawdziwych przeżyć dziewczyny, która przeszła przez piekło uzależnienia i której udało się zwyciężyć nałóg.
  /Mawit Druk/


 Barbara Rosiek, uznana polska pisarka i psycholog, zmarła 27 kwietnia w wieku 60 lat.                  Autorka "Pamiętnika narkomanki" wychowała kilka pokoleń nastoletnich czytelników. 

 Barbara Rosiek nie żyje. Autorka "Pamiętnika narkomanki" wychowała pokolenia nastolatków
fot. screen:YouTube 
 
Przeczytaj listy, które Barbara Rosiek 
napisała do młodzieży i do rodziców:

file:///C:/Users/IZA/AppData/Local/Temp/30_31_BwS_09_2020.pdf

 file:///C:/Users/IZA/AppData/Local/Temp/30_31_BwS_09_2020-1.pdf